لبگزه

همه جا به یادتان بودم ...
هر جا که می بایست نمازی می خواند
و هر جا که باید السلام علیک (ی) می گفت
و هر جا که می شد از او لبیکی شنید
و هر جا که دل می شکست
و اشک (ی) جاری می شد...

شب جمعه ی گذشته که برای عمره ی مجدد به تنعیم رفتم
دوستان این دیار مجازی از کسانی بودند که برایشان احرام پوشیدم
و به نیابت از ایشان یک عمره ی مفرده کامل انجام دادم 

جالب بود که دوستان وبلاگی همیشه در نظرم بودند
چه آنان را که دیده ام و چهره شان را مرور می کردم
چه آنان که توفیق دیدنشان را نداشته ام... ولی با اسم و نشانه یادشان بودم

                                                       تا چه قبول افتد و که در نظر آید