لبگزه

سلام

امروز در اخبار ساعت ۱۴ سيما اعلام كردند كه مراد نياز اف رييس جمهوري تركمنستان به طور رسمي استفاده از آلات موسيقي خارجي و نواختن انواع موسيقي خارجي ( غربي ) را در مناسبت ها و كنسرت ها ممنوع كرده است.

همين كه اين خبر  را شنيدم با خود گفتم حتما براي مراسم رسمي و آنچه زيربناي موسيقي تركمني را تهديد مي كند، ممنوع شده است .. اما جالب است بدانيد كه در ادامه ي خبر آمده بود كه حتي براي محافل عروسي و ساير جشنها و بزم ها نيز ممنوع اعلام گشته است.

وي اعلام كرده است كه اين اقدام و اين ممنوعيت براي جلوگيري از كمرنگ شدن موسيقي اصيل تركمني و تداخل آن با آنچه كه با فرهنگ تركمني سازگاري ندارد، اعلام كرده است.

باور كنيد كه به حال خودمان تأسف خوردم و بر احوال زار خود خود گريستم ... و در دل به متوليان فرهنگي كشور كلي دعا كردم كه اي كاش با اين همه ادعاي فرهنگ مداري، حد اقل در همين حد به فكر امور فرهنگي اعم از امور كتاب، سينما، تئاتر، رسانه، موسيقي و ... باشند.

فعلا در زمينه هاي ديگر مجال سخن ندارم و آن را به فرصتي ديگر وا گذار مي كنم... اما در همين زمينه ي موسيقي ببينيم در اين سال هاي آخرين چه بلايي به دست خود بر سر موسيقي سنتي و اصيل كشورمان آورده ايم؟

امروز غربتي كه موسيقي سنتي ما در آن به سر مي برد، چيزي است كه در تاريخ ايران سابقه نداشته است. حتي در زمان شاه كه در همه ي امور فرهنگي تحت تأثير مراودات دوستانه ي غرب بوديم، موسيقي ايراني اي قدر مهجور و مظلوم قرار نگرفته بود.

رواج آلات موسيقي غربي چون گيتار و ارگ و كيبورد و ... در كنار سبك هاي غربي مثل پاپ كه دست آورد پاپتي هاي فرانسوي و چيزي براي تكدي متكديان مدرن غربي در كوچه و بازار، چه معنايي دارد؟

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، سازمان تبليغات و ساير متوليان مثل صدا و سيما به كجا مي روند؟ آيا همين كه بگوييم خوب اين ها هم مخاطبان خاص خود را دارد، براي نه تنها جلوگيري نكردن از آنها كه حتي ترويج آنها را توجيه مي كند؟

اگر چنين است بايد توجه داشته باشيم كه خيلي چيزها هست كه مخاطبان خاص خود را دارد، آيا ما مي توانيم با اين ديدگاه به آنها بپردازيم؟ اگر چنين است پس چرا ... ؟  و چرا مخاطبان عام و فرهنگ دوستان آگاه را كه تعدادشان هم بسيار بيشتر از آن عده از مخاطبان خاص است در نظر نمي گيريم؟

نوارها و كاست ها و سي دي هايي كه در اين اواخر با مجوز دولت راهي بازار شده است را مرور كنيد... تصديق مي كنيد بسياري از آنها حاوي موسيقي و حتي مضامين مبتذل است. واقعا آيا اين درخور يك ملت با فرهنگ و مدعي اصالت در همه ي زمينه ها هست؟

كاش فرهنگ مداران ما حد اقل به اندازه ي  سياست بازان تركمنستاني، به مسايل فرهنگي توجه داشتند و به آنها به طوز جدي مي پرداختند...

بگذريم ... كه در اين زمينه سخن بسيار است و مجال ... كم

             گل همان به كه له هر حرف نيندازد گوش      ورنه درد دل مرغان چمن بسيار است