لبگزه

           امروز می خوام یه غزل از خودم براتون بنویسم

                .... بی تکلف و بی ریا و فارغ از قیل و قال های شاعرانه

كجائي دوست؟ جايت سبز،‌ تنهايم،‌ چه ‌مي‌داني؟

و لبريز توأم از چشم ما هرچند پنهاني

كجائي دوست؟‌احوالي؟ سراغي، گوشه چشمي

نمي‌گفتي مگر با من هميشه سبز مي‌ماني؟

دلم تنگ است و رد پاي احساسي نمي‌يابم

زبانم لال ، شايد از محبت ها پشيماني

دلم مي‌خواست با چشم تو گاهي همسفر باشم

ولي ترسيدم از طي مسافت‌هاي طولاني

نمي دانم ، نمي دانم چرا روي از تو پوشيدم

خجالت مي‌كشيدم از تو و ديدار پاياني

ببخش اي نازنين بر من خطاي ديدگانم را

غلط كردم نفهميدم چه شد آن روز باراني

                                                          تا بعد...  شاد باشید و مهتابی