تقديم به  محمد علي بهمني 

             بزرگ شاعر ساحل و دريا

                                    كه مي گفت: گاهي دلم براي خودم تنگ مي شود

 

 

وقتي حصار غربت من تنگ مي شود ..    هر لحظه بين عقل و دلم جنگ مي شود

 

از بس فرار كرده ام از خويش خويشتن      " گاهي دلم براي خودم تنگ مي شود"

 

گاهي به تركتازي شعرم خوشم ولي        گاهي كميت شاعري ام لنگ مي شود

 

هرچند مي شكيبم بر عشق' باز هم        گاهي دلم اسير دلي سنگ مي شود

گر يك نظر به روي شما كرد يار ما               دنياي عشق با تو هماهنگ مي شود

شاد باشيد و آفتابی