سلام عزیزان همراه ...

اولا    از این آقا یا خانم صلح !!! که نوشته هایشان اصلا هم بوی صلح نمی دهد خواهش می کنم اینقدر پیام های تبلیغاتی نگذارند که من مجبور نشوم صفحه ی کامنت ها را محدود کنم تا پس از بازبینی اجازه ی نمایش داده شود.

ثانیا    از دوست خوبمان سرکار خانم   مریم   که زحمت بارگذاری این سمفونی را روی وبلاگ کشیدند تشکر می کنم ... این قطعه یکی از قطعات سمفونی ایثار... کار هنرمند خوب کشورمان آقای مجید انتظامی هست ..

ثالثا   از همه ی دوستانی که بی توفیقی مرا با محبت خودشان پاسخ می دهند و مدام به این کلبه ی بی ریا سری می زنند و تشویقم می کنند به ویژه   احمد علی یزدی  عزیز که بی نهایت لطف می کند و نرفتن های من به کاخ اندیشه اش را با آمدن های صمیمانه به کوخ فقیرانه ام جبران !!!! می کند ، تشکر می کنم ... در ازای محبت این عزیزان چیزی ندارم جز اینکه بگویم رشته ای بر گردنم افکنده دوست ... می کشد آنجا که خاطر خواه اوست

رابعا  در ادامه ی پرسش و پاسخ ها که مدتی متوقف مانده بود، دوست خوبمان سمیه چنین گفته است..

سلام سید امیدوارم منو یادت منوده باشه چه خبر!
مثل همیشه مطلب بسیار جالب و آموزنده ای بود
من یه سوال داشتم اگه بتونید جوابمو بدید خیلی ممنون میشم کمک بزرگی به من میکنید
خدا میفرماید که سرنوشت هیچ قومی را تغییر نخواهم داد مگرآن قوم خود سرنوشتشان را تغییر دهند اگر ظهور حضرت مهدی را به منظور تغییر در نظر بگیریم با این گفته تعارض داردآیا به این مفهوم نیست که خود باید سرنوشت جامعه خود را تغییر دهیم به عبارتی تغییر را باید خود آغاز کنیم و منتظر بمانیم تا ضد ارزشها به اوج برسد تا حضرت مهدی ظهور کند. در چنین شرایطی حضور و ظهور حضرت چگونه است(نقش آن بزرگوار چگونه است)؟
راستی آقا سید من آپ شدهام دوبار ولی شما فرصت نداشتید به ما سر بزنید
منو ببخشید که با سوالاتم اسباب زحمت میشوم.

 

هر جند او خود اهل مطالعه و تحقیق است که از سؤال های قبلی اش و مشارکتش در پاسخ بعضی سؤال های دیگران هم بر می آید ... اما به هر حال موضوع را با شما هم در میان می گذارم تا همفکری و مباحثه را به میان جمع کشانده باشم ... تا نظر شما چه باشد.. ؟؟